Miautystyczne

Miautystyczne to spektakl taneczny duetu Julki Tomiczek i Krzysztofa Lubki – artystek i asystentek osób w spektrum autyzmu (ASD). Projekt wyrasta z doświadczenia kontaktu, w którym ruch staje się jedynym językiem. Inspirując się ideami queer-crip choreografii (P. Kuppers, C. Cunningham, D. Daw) twórczynie traktują ciało nie jako narzędzie ekspresji, lecz jako przestrzeń negocjacji pomiędzy napięciem a troską, frustracją a bliskością.

Spektakl wykorzystuje techniki improwizacji kontaktowej, tańca współczesnego i teatru tańca, by badać relację między ciałem asystującym a ciałem neuroatypowym. Na scenie koteczek i łasica. Ich taniec to zderzenie czułości z agresją, prób kontaktu z niemożnością porozumienia. Rzucają w siebie butami, uderzają się po twarzach, wyrażają frustrację i niemoc zbliżenia się do społeczeństwa, które reaguje lękiem lub kontrolą.

Ruch staje się bezpiecznym wentylem, a ciało – miejscem, w którym można przeżyć złość, nie raniąc. W tej cielesnej walce pojawia się przestrzeń współodczuwania: empatia nie jest już gestem z zewnątrz, lecz choreografią współobecności. Miautystyczne podważa stereotypy i pokazuje, że neuroatypowość nie jest brakiem, lecz inną formą rytmu i percepcji.

Tak jak artystki queer-crip redefiniują pojęcie równowagi, tak duet Lubka–Tomiczek redefiniuje pojęcie komunikacji, zamienia słowa w dotyk, a interwencję w taniec. Spektakl staje się zaproszeniem do wspólnego ruchu, który nie ma leczyć, lecz pozwala ranie oddychać. Taniec jest tu sposobem rozumienia, nie interpretowania; współistnienia, nie naprawiania.

Miautystyczne powstaje od roku – od kiedy odkryłyśmy, że sposobem na rozładowanie napięć związanych z pracą asystencką jest taniec. W ramach projektu spotykamy się z osobami w spektrum i wsłuchujemy się w ich perspektywę. Mamy w planach przedstawiać go głównie młodzieży.